Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesi sonrası temyiz başvurusunun reddedilerek hükmün onanmasına dair Yargıtay kararı.
Özet: Yargıtay, ilk derece mahkemesince hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararını hukuka uygun bulup onarken, sanık müdafiinin kararın gerekçesizliği, somut delil eksikliği, tanık beyanının hırsızlığı kanıtlamadığı, eksik inceleme, cezai ehliyet eksikliği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması yönündeki temyiz nedenlerini, hükümde isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle reddederek temyiz istemini esastan reddetmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1710 E., 2024/425 K.SUÇ: HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, istinaf başvurusunun her hangi bir gerekçe gösterilmeden reddedildiği, sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığı, soyut beyan dışında delilin bulunmadığı, tanığın telefonu sanıktan almış olduğunu ileri sürmesi sanığın hırsızlık suçunu işlediği anlamına gelmediği, olsa olsa suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturmasına rağmen mahkemenin bu konuda bir değerlendirme yapmamasının kararın eksik inceleme sonucu verildiğini gösterdiği, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.