Yargıtay 10. Ceza Dairesinden, uyuşturucu madde ticareti suçunda sanık müdafiinin etkin pişmanlık ve ceza verilmesine yer olmadığı iddialarını reddederek hükmün onanması kararı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince mahkumiyetine karar verilen ve bu hükmün bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddedilerek onanması üzerine sanık müdafiinin ceza verilmesine yer olmadığı veya etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki temyiz itirazları, Yargıtay tarafından dosyadaki deliller, suçun vasfı ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden çok kişiye uyuşturucu satıldığı dikkate alınarak isabetsiz bulunmuş ve ilk derece ile bölge adliye mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık tespit edilmeyerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/371 E., 2018/495 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaSanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. Bandırma 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;A. Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/3-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, B. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,İlişkindir.III. GEREKÇEDosyadaki bilgi ve belgelere göre, bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden çok kişiye uyuşturucu madde satan sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bandırma 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2026 tarihinde karar verildi.