Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçunda verilen mahkumiyet hükmünü, tekerrürdeki denetimli serbestlik eksikliğini düzelterek onadı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesinden sonra temyiz edildiği, Yargıtayın genel olarak suçun sübutu ve delil değerlendirmesine ilişkin temyiz itirazlarını yerinde görmediği, ancak ilk derece mahkemesi hükmündeki tekerrür uygulamasına ilişkin kısmında "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eksik olduğunu tespit ederek bu hukuka aykırılığı düzelttiği ve bu düzeltilmiş haliyle mahkumiyet hükmünü onadığı, sanığın salıverilme talebinin ise reddedildiği bir karardır.
10. Ceza Dairesi         2026/2384 E.  ,  2026/5630 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/2867 E., 2025/2528 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Elmalı Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;
1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
2. Eksik inceleme yapıldığına,
3. Ele geçen maddenin kişisel kullanım sınırları içerisinde kaldığına,
4. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanırken 5237 sayılı TCK'nın 58/6. ve 7. maddeleri gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının belirtilmemesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmında "MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNİN UYGULANMASINA" ibaresinden sonra gelmek üzere "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Elmalı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2026 tarihinde karar verildi.