Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay 11. Ceza Dairesince temyiz itirazları reddedilerek hukuka uygun bulunup onanması.
Özet: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen adli para cezası hükmü, istinaf mahkemesince sanık müdafiinin başvurusu üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına çevrilmiş, sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve hukuka uygunluk nedeni bulunduğu iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından yapılan değerlendirmede yargılama sürecinde ve istinaf kararında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle esastan reddedilerek istinaf mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı oy birliğiyle onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2026/2956 E.  ,  2026/6454 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/574 E., 2025/780 K.
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.İlk Derece
Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2024 tarihli ve 2024/1202 Esas, 2024/1441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un (5237 sayılı Kanun) 155/2, 168/1, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile doğrudan 30,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
B.İstinaf
Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2025/574 Esas, 2025/780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, duruşmasız yapılan inceleme neticesinde, hüküm fıkralarından 5.6.7. maddelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, sanık hakkında verilen 3 ay 10 gün hapis ve doğrudan verilen 30,00 TL adli para cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın katılan şirketten işçilik alacağı bulunduğundan hapis hakkını kullandığından suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, olayda hakkın kullanılması şeklinde hukuka uygunluk nedeninin bulunduğuna ve bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.06.2026 tarihinde karar verildi.