Yargıtay 7. Ceza Dairesi, usulüne uygun arama kararı olmaksızın elde edilen kaçak eşya deliline dayalı mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırılık nedeniyle bozulması.
Özet: Yüksek Mahkeme, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararını, sanığın kaçak eşya ile yakalanmasına yol açan arama işleminin Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddelerine aykırı olarak gerçekleştirilmesi ve geçerli bir arama kararı veya izni bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı delil teşkil ettiğini, bu bağlamda Anayasa ve yasa hükümlerine göre hukuka aykırı elde edilen delillerle mahkûmiyet hükmü kurulamayacağını ve sanığın beraat etmesi gerektiğini belirterek bozmuştur.
7. Ceza Dairesi         2022/9174 E.  ,  2025/17129 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/468 E., 2021/88 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 116 ilâ 119. maddelerine göre verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı cihetle; hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın atılı suçu ticari amacı olduğuna ilişkin ikrara yönelik bir savunmasının da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38/2. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 206/2. maddesinin (a) bendi, aynı Kanun'un 217/2. maddesi ve 230/1. maddesine göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.