Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddederek hükmü onamıştır.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin yaptığı istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi ve ardından katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda, ilk derece mahkemesinin sanığın beraati yönündeki takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmeyerek, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı oy birliğiyle onanmış, böylece katılan vekilinin temyiz istemi esastan reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/668 E. 2024/1072 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olup, üzerine atılı hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın beraatine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, ... 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.