Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık mahkumiyetine karşı süresinden sonra yapılan temyiz ve eski hale getirme taleplerinin reddine karar verdi.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı, yasal temyiz süresi ve karardan haberdar olma tarihini önemli ölçüde aşarak yıllar sonra yapılan eski hale getirme talebi ile temyiz başvurusu, süresinde yapılmaması nedeniyle reddedilmiştir; ayrıca, yerel mahkemenin eski hale getirme talebi hakkında verdiği ek kararın yetkisizlikle yok hükmünde olduğu belirlenerek, dosya esas incelenmeksizin mahkemesine iade edilmiştir.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2004/340 E., 2009/74 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2009 tarihli ve 2004/340 Esas, 2009/74 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Hükümlünün 20.01.2026 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 21.01.2026 tarihli ve 2004/340 Esas, 2009/74 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Hükümlünün yokluğunda verilen hükme karşı başvurulacak yasa yolunun süresi bir hafta olarak belirtilmemişse de; adli sicil kaydına göre hükümlünün cezasının 27.06.2013 tarihinde yerine getirilmesi, en geç bu tarih itibariyle karardan haberdar olması, 03.02.2009 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.01.2026 tarihinde temyiz etmesi karşısında, hükümlünün yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.