Yargıtay 10. Ceza Dairesi, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetin kaldırılmasına ve ceza verilmesine yer olmadığına dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizini reddederek hükmü onadı.
Özet: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ilk derece mahkemesince mahkûm edilen sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesinin TCK 192/4 maddesi uyarınca duruşmasız olarak verdiği "ceza verilmesine yer olmadığına" dair kararın, Cumhuriyet savcısının bu maddenin uygulama koşullarının oluşmadığına yönelik temyiz talebine rağmen, Yüksek Mahkemece suçun vasfı, sübutu ve delil değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/111 E., 2023/340 K.SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaHÜKÜM: İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak ceza verilmesine yer olmadığınaTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasıYargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına dair kararlara ilişkin suçun, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi kapsamında kalmaması durumunda, kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin verebileceği mahkûmiyet dışında kalan “Beraat”, "Ret", “Düşme” veya “Ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilemeyecek ve bu kararlara karşı temyiz kanun yolu açık olacağından” ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile 5237 sayılı TCK'nın 192/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİCumhuriyet savcısnın temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkindir.III. GEREKÇEBölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.11.2025 tarihinde karar verildi.