kamu görevlisi veya banka çalışanı gibi tanıtarak nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen cezaların istinaf ret kararının temyiz incelemesiyle onanması.

Kamu görevlisi veya banka çalışanı gibi tanıtarak nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen cezaların istinaf ret kararının temyiz incelemesiyle onanması.

Özet: Kamu görevlisi veya banka çalışanı gibi tanıtım yaparak işlenen nitelikli dolandırıcılık suçlarından yargılanan sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen hapis ve adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, sanık müdafiilerinin beraat talepleri, cezanın fazla olduğu ve suç unsurlarının oluşmadığı yönündeki temyiz iddialarına rağmen, istinaf mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından Yargıtay tarafından yapılan incelemede yargılama sürecinde usul ve esasa aykırılık, delil değerlendirmesinde hata veya ceza tayininde orantısızlık bulunmadığı tespit edilerek, bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle temyiz istemlerinin esastan reddine ve hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

11. Ceza Dairesi 2025/2487 E. , 2025/10654 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/416 E., 2025/243 K.

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, esastan ret

Sanıklar hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı nitelikli dolandırıcılık suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanıklar müdafiilerinin sanıklar hakkında kurulan ve temyize tabi olan hükümlere yönelik temyiz isteminde bulundukları, kesin nitelikteki kararlara yönelik temyiz istemlerinin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2024 tarihli ve 2024/198 Esas, 2024/549 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve, ... hakkında katılan ...'e karşı kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 250.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında katılan ...' karşı kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 6 yıl 3 ay hapis ve 400.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.02.2025 tarihli ve 2025/416 Esas, 2025/243 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafiilerinin 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, fazla ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiilernin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.07.2025 tarihinde karar verildi.