Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet kararının, ikinci defa tekerrür halinde koşullu salıverilme hükümleri uygulanamayacağına dair ibarenin düzeltilerek onanması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince 10 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezasına çarptırılan ve bu kararın istinaf mahkemesince onandığı sanığın temyiz başvurusu üzerine, sanığın suç işlediği ve delillerin hukuka uygun olduğu kabul edilmekle birlikte, güncel kanun değişiklikleri doğrultusunda ikinci defa tekerrür halinde olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmaması yönündeki ibarenin hukuka aykırı bulunarak hükmün bu kısmının düzeltilmesi suretiyle esas yönünden onanmasına karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2026/3652 E.  ,  2026/5565 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1967 E., 2025/1313 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/236 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2025/1967 Esas, 2025/1313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanık ve müdafinin temyiz istemleri;
Olayın sübutuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil olmadığına, suç unsurlarının oluşmadığına, uyuşturucu maddeyi kullanmak amaçlı bulundurduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya kapsamına göre, olay günü sanığın kolluk görevlilerince durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda bir miktar uyuşturucu olduğunu söyleyerek cebinden çıkardığı bir parça şeffaf poşet ve bir parça folyoya sarılı ... olduğu değerlendirilen maddeyi verdiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık hakkında " sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" hususunun belirtilmemesi, kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinden infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş." şeklinde eleştirilmesi yerinde görülmüştür.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunması, olaya ilişkin tutanaklar, mevcut kriminal rapor içeriği, uyuşturucu madde miktarı birlikte değerlendirildiğinde suçun unsurlarının oluştuğu, sanığın cezalandırılması için yeterli delil elde edildiği ve delillerin hukuka uygun olduğu, Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7557 sayılı Kanun) 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmemesine ibaresinin yazılması hukuka aykırı görülmüşse de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarih ve 2025/1967 Esas, 2025/1313 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının mükerrirlik uygulamasına ilişkin kısımda yer alan "sanığın ikinci kez tekerrür halinde olduğu anlaşıldığından sanık hakkında KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMAMASINA," ibaresinin hükümden çıkartılarak İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın düzeltilerek, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.