Yargıtay 2. Ceza Dairesi, mala zarar verme suçundan temyiz yasağı nedeniyle başvuruyu reddetmiş, hırsızlık hükümleri temyizlerini esastan inceleyerek onamıştır.
Özet: Yüksek Mahkeme, mala zarar verme suçundan verilen beş yıl veya daha az hapis cezası içeren hükmün istinaf başvurusu esastan reddedildiğinden Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğuna hükmederken; hırsızlık suçundan yapılan temyiz başvurularında sanıkların suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmadığı yönündeki iddialarını incelemiş, ancak istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit etmeyerek, tüm temyiz taleplerinin esastan reddiyle hükümlerin usul ve yasaya uygun biçimde onanmasına oy birliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1187 E., 2021/312 K.SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar vermeHÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasıI. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "suçun sübutuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, adli sicil kaydı gözetilerek hüküm kurulduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın isnat edilen suçu işlediğine ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.