Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararını incelerken, mükerrir sanığın koşullu salıverilme hükümlerinin yanlış uygulanmasını düzelterek esastan onadı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince 15 yıl hapis ve adli para cezasına çarptırılan sanık hakkındaki hüküm, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun reddiyle kesinleşmiş; Yargıtay ise sanık müdafiinin suçsuzluk ve delil yetersizliği iddialarını yerinde görmeyerek temyiz istemini esas yönünden reddetmiş, ancak ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair yasal değişikliği göz önüne alarak ilk derece mahkemesi kararındaki koşullu salıverilmeden faydalanılamayacağı ibaresini çıkararak hükmü düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3710 Esas, 2025/122 KararSUÇ : Uyuşturucu madde ticaretiHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıBalıkesir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2024/356 Esas, 2024/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıBursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.01.2025 tarihli ve 2024/3710 Esas, 2025/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemiSanığın atılı suçu işlemediğine ve uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, delil yetersizliğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü kiraladığı ikamette kaçak silah bulundurduğuna dair hakkında ihbar olan sanığın belirtilen adreste yapılan adli arama neticesinde bir miktar ..., esrar maddeleri ve sentetik ecza hapları ile esrar öğütme aparatı, uyuşturucu madde kullanmaya yarayan düzenekler, boş vaziyette şeffaf kilitli poşetlerin ele geçirildiği, sanığın ele geçen bu maddeleri satmak için bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak;1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları ve kriminal rapor, sanıktan ele geçen uyuşturucu maddenin cinsi ve miktarı ile uyuşturucu maddeleri paketlemeye yarayan boş şeffaf kilitli poşetlerin de bir arada bulunmasına göre, sanığın kendisinden ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde, bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.01.2025 tarihli ve 2024/3710 Esas, 2025/122 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Balıkesir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılmakla, dosyamızdaki mahkumiyet kararı dolayısıyla 5275 sayılı Yasanın 108/3 maddesi gereğince koşullu salıverilme hükümlerinden faydalanmasına yer olmadığına," ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.