Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK 32/57 gereği verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesince onanması.
Özet: Sanığın kızını darp edip hürriyetinden yoksun bırakma suçundan yargılandığı bu davada, Yargıtayın önceki bozma kararının ardından yerel mahkemece sanık hakkında Türk Ceza Kanununun 32. ve 57. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, sanık bu karara karşı tedavi giderleri ve yargılama maliyetleri ile kızının iftirası iddialarını ileri sürerek temyiz yoluna gitmiştir; ancak temyiz incelemesini yapan kurul, müşteki beyanı, darp raporu ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın isnat edilen suçu işlediğinin sabit olduğunu, yerel mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığını ve yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğunu tespit ederek sanığın temyiz taleplerini oy birliğiyle reddedip, yerel mahkemenin verdiği "ceza verilmesine yer olmadığı" kararını onamıştır.
8. Ceza Dairesi         2025/11852 E.  ,  2026/5489 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/16 E., 2025/653 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2014 tarihli ve 2014/64 Esas, 2014/261 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli, 2019/5031 Esas, 2021/21832 Karar sayılı kararı ile nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2025 tarihli ve 2022/16 Esas, 2025/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hürriyeti yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32, 57. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Verilen cezada tedavi ve yargılama giderleri nedeniyle itiraz ettiğine, kızını dövmediğine, kızının sığınma evine gitmek için kendisine iftira attığına, sonrasında zor durumda kalmamak için ifadesini düzeltmediğine yöneliktir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın kızı olan müştekiyi dövdüğüne ve eve kilitlediği iddiasına ilişkin olarak;
Müşteki ifadesi, sanık savunmaları, rapor içeriği, darp raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın kızı olan müştekiyi darp ettiği ve eve kilitlediği, müştekinin vücudunda yaralanmaların meydana geldiğine dair raporun mevcut olduğu olayda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2025 tarihli ve 2022/16 Esas, 2025/653 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.