Yargıtay 11. Ceza Dairesi, bilişim sistemleri kullanılarak işlenen dolandırıcılık mahkumiyetinde, adli para cezası taksitlendirme hükmündeki yasa maddesi eksikliğini düzelterek onadı.
Özet: Dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü inceleyen yüksek mahkeme, adli para cezasının hapse çevrilmesi ve TCK 53. maddesi uygulamasındaki bazı eksiklikleri infaz aşamasına ilişkin görüp bozma nedeni yapmazken, adli para cezasının taksitlendirilmesinde dayanak kanun maddesinin gösterilmemesini usuli bir eksiklik olarak belirleyip, bu hususu TCK 52/4. maddesi ibaresini ekleyerek düzelttikten sonra, diğer temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek yerel mahkeme kararını düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/139 E. 2015/426 K.SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıkHÜKÜMLER : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası yönünden, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3 maddesinde yer verilen; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi hususu ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.20 15... /140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... ve sanık ... müdafiinin hükme yönelik diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,Yasaya aykırı, sanık ... ve ... sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "Sanıklara verilen adli para cezasının miktarı sanıkların sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak, sanıklara verilen adli para cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nin 52/4 üncü maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.