Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, maddi tazminat davasında bozmaya uyularak verilen kararın miktar kesinlik sınırı nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermiştir.
Özet: Maddi tazminat davasında ilk derece mahkemesince davanın reddedilmesinin ardından, Yargıtayın bozma kararı üzerine yapılan yeniden yargılamada 10.000,00 TL tazminata hükmedilmesi sonrasında, davalının temyiz başvurusu, kabul edilen tazminat miktarının güncel yasal temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle Yargıtay tarafından reddedilmiş olup, bu durumda ilk derece mahkemesinin kararı kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2016/118 E.- 2024/24 K.Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 26.04.2016 gün ve 2016/3615 E.-2016/5629 K. sayılı kararı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile 10.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427. ve 432. maddeleri uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya içeriğine göre; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca karar tarihi olan 01.03.2024 tarihine göre davanın kabul edilen ya da reddedilen bölümünün 20.520,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda, davalı aleyhine kabul edilen ve temyize konu edilen miktar, bu düzeye ulaşmadığından karar kesin nitelikte olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine,Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.