Sanığın kendisini kamu görevlisi veya banka çalışanı olarak tanıtarak işlediği dolandırıcılık suçundan verilen hapis ve adli para cezasının Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından onanması.
Özet: Sanık hakkında, kendisini kamu görevlisi veya banka çalışanı olarak tanıtarak dolandırıcılık suçundan verilen 10 yıl hapis ve 26.250.000 TL adli para cezası ile hak yoksunlukları içeren ilk derece mahkemesi kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilerek onanması üzerine yapılan temyiz başvurusunda, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, vicdanî kanaatin delillerle uyumlu olduğu, suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiği ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesinin orantılı olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/4394 E., 2025/4541 K.SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka,sigorta,kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıSanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇA.İlk DereceKarşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2025 tarihli ve 2025/604 Esas, 2025/558 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-L-son, 158/3, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 26.250.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B.İstinafSanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.12.2025 tarihli ve 2025/4394 Esas, 2025/4541 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ A.Temyiz SebepleriSanık müdafiinin temyiz isteği; alınan paranın aynen iade edildiği, zarar bulunmadığı, sanığın ağır şekilde cezalandırıldığı, yönlendiren şahısla ilgili tüm bildiğini aktardığını, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.B.Değerlendirme ve GerekçeYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 22.12.2025 tarihli ve 2025/4394 Esas, 2025/4541 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.