Yargıtay 3. Ceza Dairesi, silahlı terör örgütüne üye olma mahkumiyet kararını, infaz rejimindeki kanuni hatayı düzelterek esastan onamıştır.
Özet: Sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan aldığı mahkumiyet hükmü, yargılamanın usulüne uygun yürütüldüğü ve delillerin hukuka uygun elde edildiği gerekçesiyle onanmış, ancak hükümde yer alan mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulama maddesindeki yazım hatası, yeni bir yargılamaya gerek duyulmaksızın Türk Ceza Kanununun 58/9 maddesi uyarınca düzeltilerek kesinleşmiştir.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ceza DairesiSAYISI : 2019/1446 E., 2021/210 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza MahkemesiSAYISI : 2019/161 E., 2019/290 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmaHÜKÜM : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9-6-7, 5275 sayılı Kanun'un 108/4, TCK'nın 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE, Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde sonrasında 58/6-7 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/4 inci maddelerinin yazılması,Kanuna aykırı, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hükmün yedinci paragrafının tümüyle çıkartılması ve yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi