Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli davasında, 6100 sayılı HMKnın 7550 sayılı Kanun ile değişik Ek-1 maddesi uyarınca davanın açıldığı tarihteki parasal kesinlik sınırı altında kalan miktarlar nedeniyle temyiz dilekçesinin reddi kararı.
Özet: Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili talebiyle açılan asıl ve birleşen davalarda, ilk derece mahkemesinin kısmen kabul ve bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararlarına karşı davalı idarenin temyiz başvurusu incelenmiş olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek-1 maddesinde 7550 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca davanın açıldığı tarihteki parasal sınırların esas alındığı ve her iki davada da hüküm altına alınan miktarların temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı tespit edildiğinden davalı idarenin temyiz dilekçesi reddedilmiştir.
5. Hukuk Dairesi         2025/10617 E.  ,  2026/2443 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1889 Esas, 2025/940 Karar
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2018/232 Esas, 2021/509 K.arar
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,
Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Temyizdeki parasal sınırların uygulanmasına ilişkin 6100 sayılı Kanun'un Ek-1 inci maddesine 14.11.2024 tarihinde yürürlüğe giren, 7531 sayılı Kanun'un 22 inci maddesi ile “İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." şeklinde üçüncü fıkra eklenmiş, akabinde bu fıkra 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun ile 6100 sayılı Kanun'un EK-1 inci maddesinin ikinci fıkrası "200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.
Dosya içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinin 16.06.2025 olduğu ve 7550 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un Ek-1 inci maddesinin ikinci fıkrasına getirilen değişikliğin yürürlükte olduğu anlaşıldığından temyize başvurulan asıl dava davacısı ... açısından hüküm altına alınan miktar dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL’nin altında birleştirilen dava davacısı ... açısından hüküm altına alınan miktar dava tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 58.800.00 TL'nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.