Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçunda sanık müdafiinin temyiz itirazlarını reddederek istinaf hükmünü onaması kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen karara karşı sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığı, eksik inceleme yapıldığı, beraat kararı verilmesi gerektiği, nitelikli halin bulunmadığı, etkin pişmanlık ve iyi hal indirimi gibi lehe hükümlerin uygulanması gerektiği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu incelenmiştir; yapılan değerlendirme sonucunda, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, istinaf mahkemesi tarafından verilen karara yönelik temyiz istemi esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/1959 E.  ,  2026/7933 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2815 E., 2023/3007 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 143. maddesinde yer alan nitelikli halin oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca iyi hal indirimi uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.