Manevi tazminat davasında, temyiz kesinlik sınırının altında kalan miktar nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine dair Yargıtay kararı.
Özet: İlk derece mahkemesince kısmen kabul edilerek 50.000 TL manevi tazminat ödemesine hükmedilen kararın, taraflarca istinaf edilmesi ve bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddedilmesi üzerine, davalının temyiz başvurusu, temyize konu miktarın dava tarihi itibarıyla belirlenen yasal kesinlik sınırı olan 238.730 TLnin altında kalması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili maddeleri uyarınca miktar yönünden reddedilerek, bölge adliye mahkemesi kararının kesinleşmesine hükmedilmiştir.
4. Hukuk Dairesi         2026/2650 E.  ,  2026/5515 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3375 E., 2025/4837 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 45. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/31 E., 2024/140 K.
Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 50.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre, davalı aleyhine verilen ve temyize konu edilen toplam miktar 50.000,00 TL olup dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.