Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz başvurusunu esastan reddederek onamıştır.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince mahkûm edilen sanık hakkında verilen hüküm, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf incelemesinde kaldırılarak yeniden aynı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, yeterli somut delil bulunmadığı ve eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu yönündeki temyiz itirazları, Yargıtay tarafından suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve kanun maddesinin uygulanmasına ilişkin bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle yerinde görülmemiş, temyiz istemi esastan reddedilerek mahkûmiyet hükmü onanmıştır.
10. Ceza Dairesi         2021/19666 E.  ,  2026/5571 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2584 E., 2018/1250 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak verilen mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan
mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,
3. Sanığın atılı suçu işlemediğine,
4. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2026 tarihinde karar verildi.