Yargıtay 2. Ceza Dairesi, suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebini esastan reddederek kararı onamıştır.
Özet: Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuğa verilen mahkûmiyet hükmü, müdafiinin suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, mahkûmiyete yetecek delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat verilmesi gerektiği yönündeki temyiz nedenlerinin yerinde görülmemesi üzerine; hükmün hukuka uygun olduğu ve herhangi bir isabetsizlik taşımadığı tespit edilerek usul ve yasaya uygun bulunarak kesin olarak onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2868 E., 2025/2388 K.SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suçun maddi ve manevi yasal unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yetecek delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Lüleburgaz 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.