Yargıtay, tehdit suçundan istinaf mahkemesince verilen mahkumiyet kararını, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5271 sayılı CMK 226ya aykırı TCK 43 uygulaması nedeniyle bozdu.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesinde beraat kararı verilmişken, istinaf mahkemesi bu kararı kaldırarak sanığı tehdit suçundan mahkum etmiş; ancak Yargıtay, iddianamede uygulanması talep edilmeyen bir kanun maddesinin (TCK 43) ek savunma hakkı verilmeksizin uygulanmasıyla savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle istinaf mahkemesinin mahkumiyet kararını bozarak dosyayı yeniden değerlendirilmek üzere ilgili daireye göndermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2118 E., 2022/3179 K. SUÇ : TehditHÜKÜM : Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli ve 2021/231 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/2118 Esas, 2022/3179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılarak sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. cümle, 43, 29, 62. maddeleri uyarınca 4 ay 20 hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.II. TEMYİZ A. Temyiz SebepleriSanığın Temyiz İstemiSuç işleme kastının bulunmadığına, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.Ancak;Sanık hakkında; iddianamede uygulanması istenen kanun maddeleri arasında yer almamasına rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5271 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,01.07.2025 tarihinde karar verildi.