Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararının Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesince onanması sonrası Yargıtay, sanığın tüm temyiz itirazlarını reddederek hükmü hukuka uygun buldu.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince verilen hapis ve adli para cezası ile hak yoksunlukları kararının, sanık müdafiinin yetersiz delil, hukuka aykırı arama, eylemin kullanmak için uyuşturucu bulundurma vasfında olduğu ve takdiri indirim uygulanması gerektiği yönündeki istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, yargılama sürecindeki usul ve kanuna uygunluk, ele geçirilen uyuşturucu miktarı, hassas terazi varlığı ve telefon inceleme tutanakları gibi delillerin sanığın ticari amaçla hareket ettiğini gösterdiği ve takdiri indirim uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle temyiz başvurusunun oy birliğiyle esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2722 E., 2025/2374 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıBatman 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2025 tarihli ve 2025/392 Esas, 2025/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.12.2025 tarihli ve 2025/2722 Esas, 2025/2374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleriHer türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak beraat kararı verilmesi gerektiğine, yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, cep telefonunda suç unsuruna rastlanmadığına ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde alınan istihbari bilgi üzerine, arama emri uyarınca sanığın iş yerinde yapılan aramada uyuşturucu madde ile hassas terazinin ele geçirildiği, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı, ele geçen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım miktarının üzerinde oluşu, cep telefonunu inceleme tutanağı, uyuşturucu maddelerle birlikte hassas terazinin de ele geçirilmiş olması, kriminal rapor ile tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.12.2025 tarihli ve 2025/2722 Esas, 2025/2374 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.