Yargıtay, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından hükümlünün memnu hakların iadesi talebinin reddine dair istinaf kararının temyiz edilemezliği nedeniyle temyiz istemini reddetmiştir.
Özet: Hükümlünün resmi belgede sahtecilik ile kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanarak dolandırıcılık suçlarından aldığı cezalar kesinleştikten sonra yaptığı memnu hakların iadesi talebinin ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi tarafından reddedilmesi üzerine, savunmanın bu ret kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından, memnu hakların iadesi taleplerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kanunen kesin ve temyiz edilemez nitelikte olduğunun tespitiyle oy birliğiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/4304 E., 2025/2736 K.SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, ..., ... veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2025/4304 Esas, 2025/2736 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesince hükümlünün resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 204/3 ve 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay hapis ve kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, ..., ... veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-(d), 168/2, 62... /2 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükümlerin istinafı üzerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği; hükümlünün 22.09.2025 tarihli dilekçesi ile memnu haklarının iadesine karar verilmesine talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince 23.09.2025 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda bilgilerine yer verilen kararı ile hükümlünün istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup bu kararın hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.Hükümlü müdafii tarafından, memnu hakların iadesi talebinin reddine dair Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2025 tarihli ve 2017/260 Esas, 2019/28 Karar sayılı ek kararının, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinin 5. fıkrasındaki atıf ile 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesi gereği istinaf yoluna tâbi olduğu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 10.12.2025 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin ve temyiz edilemez nitelikte olduğu anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.04.2026 tarihinde karar verildi.