Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanıkların hırsızlık, iş yeri ihlali ve mala zarar verme suçlarından temyiz başvurularını reddederek istinaf kararlarını onadı.
Özet: Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz başvurusu, kanun gereği temyiz edilemez nitelikte olması sebebiyle reddedilerek onanmış; hırsızlık suçundan kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz başvuruları ise, sanıkların atılı suçla ilgisinin olmadığı, delil yetersizliği, sabıkanın mahkûmiyete etki ettiği ve bilirkişi raporunun hatalı olduğu yönündeki itirazlarına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek hükümlerin onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/28623 E.  ,  2026/7482 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3626 E., 2023/2049 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması, onama
Sanık ... müdafiinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz etmesi nedeniyle Tebliğname'nin ret isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.
I- Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen 03.07.2023 Tarihli Ek Karar Yönünden
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2022/3626 Esas, 2023/2049 Karar ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2022/3626 Esas, 2023/2049 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
II- Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, "sabıkalı olmasının mahkûmiyet kararı verilmesinde etken olduğuna, bilirkişi raporunun yeniden incelenip araştırılması gerektiğine, hakkında verilen kararın hukuka aykırı olduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın atılı suçla ilgisinin olmadığına, eski sabıkaları nedeniyle ceza verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, somut olayda atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, son söz sorulmadan hüküm kurulduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, somut olayda atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ve istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.