Teminatsız mehil vesikası isteminin reddi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf ve temyiz taleplerinin reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının onanması.
Özet: Yargıtay, teminatsız mehil vesikası verilmesi talebinin reddine dair icra mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanununun 363/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle istinaf yoluna kapalı olduğunu belirterek; ilk derece mahkemesinin istinaf başvurusunu kararın kesinliği gerekçesiyle reddeden ek kararının ve akabinde bölge adliye mahkemesinin bu karara yönelik istinaf istemini esastan reddeden kararının hukuka uygun olduğuna hükmederek, bölge adliye mahkemesinin temyiz talebinin reddi yönündeki son kararını onamıştır.
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
TARİHLERİ : 30.03.2026-28.04.2026 (Ek karar)Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:Somut olayda, teminatsız olarak mehil vesikası verilmesi talebinin reddine dair memur işleminin iptali istemiyle İcra Mahkemesine başvurulduğu, Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesinin 21.01.2026 tarih ve 2026/13 E.2026/47 K. sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, davacı tarafından, talebin reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince iş bu başvurunun da ek karar ile -kararın kesin olduğu gerekçesiyle- reddine karar verildiği, ret kararına karşı tekrar istinaf yoluna başvurulduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 30.03.2026 tarih ve 2026/657 E. 2026/721 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır. 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak İcra Mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk Derece Mahkemesince teminatsız mehil vesikası verilmesi talebinin reddine dair memur işleminin iptali talebine yönelik (İİK’nın 36. maddesinin uygulanmasına dair) verilen karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, bu doğrultuda yine İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir. SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz talebinin reddine dair son kararının İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 732,00 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 13.07.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.