Danıştay 8. Daire, şehirlerarası yolcu taşımacılığında 2918 sayılı Kanunun ek 2/3-a maddesinin uygulama alanı bulmadığına dair Bölge İdare Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Belediyeden çalışma izin belgesi almadan Antalya-Denizli arasında ticari yolcu taşımacılığı yaptığı gerekçesiyle bir kişiye 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun ek 2/3-a maddesi uyarınca araç trafikten men etme ve idari para cezası uygulanması üzerine açılan davada, ilk derece ve bölge idare mahkemeleri, söz konusu maddenin sadece belediye sınırları dahilindeki taşımacılıkta uygulanabileceğini, şehirlerarası taşımacılıkta ise Karayolları Taşıma Kanununun ilgili hükümlerinin geçerli olduğunu belirterek uygulanan işlemlerin hukuka aykırı olduğuna karar vermiş; davalı idarenin bu kararların bozulması yönündeki temyiz istemi Danıştay tarafından reddedilerek hukuka uygun bulunan alt mahkeme kararı onanmıştır.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/4251 E.  ,  2025/7365 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/4251
Karar No : 2025/7365
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI) : ... Valiliği
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca belediyeden çalışma izin belgesi almadan Antalya - Denizli arası ticari yolcu taşımacılığı yaptığının tespit edildiğinden bahisle, sahibi ve sürücüsü olduğu ... plakalı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile aynı madde hükmü uyarınca 20.342,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih, ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta, dava konusu işlemlere dayanak teşkil eden 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-a maddesinin, belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı söz konusu olduğunda uygulanabileceği, yapılan yolcu taşımacılığının belediye sınırları dışında, yani iller arası bir taşımacılık olması durumunda bu maddenin uygulanamayacağı, somut olayda ise, Antalya Büyükşehir Belediyesi sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığı yönünde herhangi bir tespitin söz konusu olmadığı, aksine belediye sınırları dışında, Antalya - Denizli şehirler arası yolcu taşımacılığının yapıldığına dair bilgilerin dosyada mevcut olduğu, buna yönelik uygulanması gereken mevzuatın Karayolları Taşıma Kanunu ve buna dayanılarak çıkarılan Karayolları Taşıma Yönetmeliği olduğu, bu haliyle 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-a maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, anılan mevzuat hükmüne dayanılarak dava konusu aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ve davacının 20.342,00-TL idari para cezası ile cezalandırılmasına yönelik tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının güzergah izin belgesinin bulunması gerektiği, tek başına D2 yetki belgesinin bulunmasının yeterli olmadığı, dava konusu işlemlerin hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 08/10/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.