Yargıtay, hırsızlık suçundan ikinci mükerrir sanığın koşullu salıverilme yasağının hukuka aykırılığına karar vererek hükmü düzelterek onadı.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf sonrası temyiz incelemesinde, Yargıtay diğer temyiz nedenlerini yerinde görmemiş; ancak, yeni bir yasa değişikliğiyle ikinci kez mükerrir olan sanıklar için koşullu salıverilme sürelerinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak, ilk derece mahkemesinin sanık hakkında şartla tahliye edilmemesine dair hükmündeki bu ibareyi kaldırarak düzeltme yoluna gitmiş ve esası hukuka uygun görülen kararı bu şekilde onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/26800 E.  ,  2025/23953 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1667 E., 2023/2953 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin ''suçun nitelendirilmesinin hatalı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlere'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alınarak, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında şartla tahliye edilmemesine karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/1667 E., 2023/2953 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/1082 E., 2023/350 K. sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “...şartla tahliye edilmemesine ve" ibaresinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.