Yargıtay 11. Ceza Dairesi, suça sürüklenen çocuğun başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanımıyla yarar sağlama suçundan verilen mahkumiyet kararını onayan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yapılan temyizi esastan reddetti.
Özet: Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesinin bilişim sisteminin işleyişini engelleme veya bozma suçundan verdiği kararın, istinaf mahkemesince banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçuna dönüştürülerek mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu kararın Yargıtay tarafından bozulmasının ardından bölge adliye mahkemesince aynı suçtan yeniden hapis ve adli para cezasıyla cezalandırılıp hapis cezasının ertelendiği, sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve suç işleme kastının bulunmadığı yönündeki temyiz itirazlarının, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve suç vasfının doğru belirlendiği gerekçeleriyle esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesi kararının onandığı tespit edilmiştir.
11. Ceza Dairesi         2026/3033 E.  ,  2026/7413 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
KARAR TARİHİ : 18.6.2025
SAYISI : 2024/3165 E. 2025/2382 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret
Sanık hakkında bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Temyizin kapsamına göre; Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2018/47 Esas, 2021/169 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk hakkında "Bilişim sisteminin işleyişini engelleme veya bozma" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244/1-4,31/3, 51... /2 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2021/1126 Esas, 2022/2368 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmak suretiyle yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında " Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 31/2, 62, 51... /2 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın neticeten 1 yıl hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
3.Anılan kararın suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.09.2024 tarihli ve 2023/501 Esas, 2024/6524 Karar sayılı kararıyla bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 18.06.2025 tarihli ve 2024/3165 Esas, 2025/2382 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında "başkasına ait banka veya kredi kartının izinsizkullanılması suretiyle yarar sağlama" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 43, 31/2, 62, 51... /2 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe temyiz olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın neticeten 1 yıl hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastıyla hareket etmediğine, cezayı hafifletici lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin 18.06.2025 tarihli ve 2024/3165 Esas, 2025/2382 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.07.2026 tarihinde karar verildi.