Hırsızlık suçundan verilen istinaf kararının Yargıtayca incelenerek, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, hem katılan vekilinin sanık hakkında uygulanan takdiri indirime itiraz eden hem de sanık müdafiinin müvekkilinin suç kastı olmadığına ve delillerin yanlış değerlendirildiğine dair temyiz istemleri, yapılan incelemede yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve usul ile yasaya uygun bulunan bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1578 E., 2024/643 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, "sabıkası bulunan ve zararı gidermemiş olan sanık hakkında, lehine takdiri indirim yapılmaması gerekirken ve sanığın takdiri indirim sebebi uygulanmaksızın nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması gerekirken mahkemenin hukuka aykırı olarak aksi yönde hüküm kurduğuna"; sanık müdafiinin temyiz isteminin, "katılanın aldığı hizmetin bedelini ödemediğine, suça konu araca hiç bir surette zarar verilmediğine, aracın katılanın evinin yakınına müvekkili tarafından bizzat götürüldüğüne, aracın bulunduğu açık adresin de yine müvekkili tarafından yetkililere bildirilip, bizzat yerinin de gösterildiğine, katılan tarafından dosyaya sunulan faturaların, yargılamaya konu somut vakıa ile herhangi bir ilgisi bulunmadığına, müvekkili sanığın suç kastı ile hareket etmediğinin açık bir şekilde anlaşıldığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.