Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkûmiyet kararının temyiz talebini esastan reddederek onamıştır.
Özet: İlk derece mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen beraat kararlarının istinaf üzerine bölge adliye mahkemesince kaldırılarak mahkûmiyet hükümleri kurulması, sanığın haksız mahkûmiyet, müdafi yardımından mahrumiyet, savunma hakkı ihlali ve aleyhe değiştirme yasağının hiçe sayıldığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunun Yargıtayca incelenmesi sonucunda, kurulan mahkûmiyet hükümlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığına ve sanığın temyiz nedenlerinin yerinde olmadığına karar verilerek, bölge adliye mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunup oy birliğiyle onanması.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1724 E., 2024/616 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, "işlemediği suçtan dolayı mahkûmiyet kararı verildiğine, müdafii yardımından yararlanma hakkı verilmediğine, savunma hakkı tanınmadığına, menfaatinin re'sen gözetilmediğine, aleyhe değiştirme yasağı hiçe sayılarak mağdur olmasına sebep olunduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.