Yargıtay 11. Ceza Dairesi, dolandırıcılık suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebini esastan reddederek kararı onamıştır.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulması üzerine, sanık müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve yetersiz delil iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu incelenmiş; yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kesin verilere dayandığı, cezanın belirlenmesi ve orantılılık ilkesine uygun olduğu gerekçesiyle temyiz istemlerinin esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2474 E., 2020/1076 K.SUÇ : DolandırıcılıkHÜKÜM: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/270 esas, 2019/601 karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 24.06.2020 tarihli ve 2019/2474 esas, 2020/1076 karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmak suretiyle yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 157/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve adli para cezasının taksitlendirilmesinde karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suçsuz olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyet kararının bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ile dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2026 tarihinde karar verildi.