11. Ceza Dairesi, nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarında, on yıl altı hapis cezasını gerektiren ilk derece beraat kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi ek kararının temyiz edilemezliği nedeniyle, katılan vekilinin temyiz istemini reddetti.
Özet: Katılan vekilinin nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi ek kararını temyizi üzerine, Ceza Muhakemesi Kanununun belirli koşulları taşıyan suçlarda ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili istinaf başvurusunun reddine dair kararların temyiz incelemesine tabi olmadığını öngören düzenlemesi uyarınca, bölge adliye mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmeyerek katılan vekilinin temyiz isteminin reddine ve ek kararın onanmasına hükmedilmiştir.
11. Ceza Dairesi         2026/2520 E.  ,  2026/7434 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/696 E. , 2025/862 K.
SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 18.04.2025 tarihli ve 2025/696 Esas, 2025/862 Karar sayılı ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 18.04.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.