Yargıtay 11. Ceza Dairesinden, nitelikli dolandırıcılık mahkumiyetine karşı yapılan temyiz başvurusunun kanuni sınırlamalar nedeniyle reddine ilişkin karar.
Özet: Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, sanık müdafii tarafından bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerince verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığı tespit edilmiş; bu hukuki gerekçeyle, sanık müdafiinin temyiz istemi oy birliğiyle reddedilerek, dosyanın ilgili ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
11. Ceza Dairesi         2026/3281 E.  ,  2026/7450 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2865 E., 2026/214 K.
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 30.01.2026 tarihli ve 2023/2865 Esas, 2026/214 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.