Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçundan istinaf başvurusunun reddiyle verilen mahkumiyet hükmünü, ikinci defa mükerrir sanığın koşullu salıverilme hükümlerine ilişkin hatayı düzelterek onamıştır.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkum edilen sanığın, istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddi sonrası temyizen yapılan incelemede, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık, delil takdirinde hata ve suç vasfının yanlış belirlenmesi gibi savunma iddialarının yerinde olmadığı tespit edilmiş; ancak ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına yönelik ilk derece mahkemesi kararındaki ibarenin güncel kanun değişikliği uyarınca hukuka aykırı olduğu belirlenerek, bu hatanın yeniden yargılama gerektirmeksizin Yargıtay tarafından doğrudan düzeltilmesi suretiyle bölge adliye mahkemesi kararının bozularak ilk derece hükmünün diğer yönleriyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2296 E., 2025/1222 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıBursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2025 tarihli ve 2024/507 Esas, 2025/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2-4, 53, 63, 54/4, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıBursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.07.2025 tarihli ve 2025/2296 Esas, 2025/1222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafinin Temyiz İstemi Delillerin takdirinde hata yapıldığına, hukuka aykırı delil elde edildiğine ve hükme esas alınamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, yeterli ve tarafsız inceleme yapılmadan karar verildiğine, sanık hakkında cezanın ölçülülük ilkesine aykırı hareket edilerek TCK 62. maddesinin uygulanmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil elde edilemediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; 16.10.2024 tarihinde saat:02:00 sıralarında kolluk görevlilerince sanığın durumundan şüphelenilerek yanına yaklaşıldığı esnada; sanığın ... plaka sayılı ticari taksiye binmeye çalıştığının görüldüğü, sanık ...'ın araçtan indiği esnada; şeffaf poşete sarılı taş kokain maddesini aracın sağ lastik dibine attığının görülmesi üzerine muhafaza altına alındığı iddiasına ilişkin olarak; 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ele geçirilen maddelerin türü ve miktarı, hükme esas alınan olay ve yakalama tutanağı, tanık beyanları, kriminal rapor ve adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.2.04.06.2025 tarihli Remi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekrrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanığın koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARARGerekçe bölümünün (2) no'lu bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 04.07.2025 tarihli ve 2025/2296 Esas, 2025/1222 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği ilk derece mahkemesi kararının tekerrüre ilişkin kısmında yer alan "5275 sayılı Kanun'un 108/3 maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin UYGULANMAMASINA" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.