Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçunda sanık mükerrirlik uygulamasındaki adli sicil yanlışlığını düzelterek, hükmü 7550 sayılı Kanun kapsamında onadığı karar.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanık hakkında ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanmasında sehven başka bir sanığın mahkûmiyet kararının esas alınması ve tekerrüre esas doğru ilamın belirtilmemesi sebebiyle hukuka aykırılık tespit edilmiş olup, Yargıtay sanığın kazanılmış hakkını koruyarak ve aleyhe temyiz bulunmadığından, hüküm fıkrasındaki hatalı tekerrür uygulamasını doğru ilam ve yeni infaz düzenlemelerini eklemek suretiyle düzelterek onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1198 E., 2023/3038 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Şikâyetçinin zararı olmadığını ve şikâyetçi olmadığını belirttiği, sanığın olayı samimi bir şekilde anlattığı, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, sanığın beraatine, aksi halde lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;UYAP üzerinden yapılan araştırmada sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli ve 2015/206 Esas, 2019/708 Karar sayılı kararına konu ve 1 yıl hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmünün, sanık ... hakkında değil, dosyanın beraat eden diğer sanığı ... hakkında verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında adlî sicil kaydında yer alan ve yine ikinci kez mükerrirlik uygulanan, 15.11.2019 tarihinde kesinleşen İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/445 Esas, 2019/633 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 142/2-h, 35... . maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası uyarınca ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/551 Esas, 2023/100 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan ve ayrıca aleyhe temyiz bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 307/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunmak suretiyle; sanık hakkındaki tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak yerine "İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/445 Esas, 2019/633 Karar sayılı kararı ile TCK'nın 142/2-h, 35... . maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası uyarınca ikinci kez mükerrir sayılmasına, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli ve 2015/206 Esas, 2019/708 Karar sayılı kararına konu ve 1 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi ibaresinin eklenmesi" ve ayrıca hükme "04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri ve koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına," cümlesinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.