Yargıtay, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararını, 7550 sayılı Kanundaki yeni tekerrür ve koşullu salıverilme düzenlemesi doğrultusunda düzelterek onadı.
Özet: İlk derece mahkemesince hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraat eden sanık hakkında, Cumhuriyet Savcısının istinaf talebi üzerine bölge adliye mahkemesince beraat kararları kaldırılarak bu suçlardan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuş; sanığın temyiz istemi üzerine yapılan incelemede, hükmün esasına ilişkin itirazları yerinde görülmemekle birlikte, 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren ve ikinci defa tekerrür halinde koşullu salıverilme sürelerine ilişkin yeni yasal düzenleme nedeniyle, ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki kanunun ilgili maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gereken kısımlara ilgili düzenlemenin eklenmesi suretiyle hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/437 E., 2021/54 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat hükümleri kaldırılarak mahkûmiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı beraat kararı verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 116/1, 119/1-c ve 151/1.maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan 5 yıl, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 12 ay, mala zarar verme suçundan 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye mahkemesi 6. Ceza Dairesi hükümlerinin temyizi kabil belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, daha önceki süreçte verdiği ifadelerinin geçerli olduğu, suçsuz olduğu, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenlemenin dikkate alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye ve Ek Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarındaki tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısımlara "04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri ve koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına," cümlesinin yazılması suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.