Yargıtay 8. Ceza Dairesi, sanığın uyuşturucu madde ticareti ve izinsiz hint keneviri ekme suçlarından mahkumiyetini içeren istinaf başvurusunun reddini onamıştır.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti ve izinsiz hint keneviri ekme suçlarından yargılanan sanığın mahkumiyetine ilişkin ilk derece ve istinaf mahkemesi kararlarının temyiz incelemesinde, Yargıtay, sanığın ormanlık alanda kenevir ekimi yaparken fotokapan ile görüntülenmesi, söküm esnasında yakalanması ve ikametinde de ekili kenevir bulunması gibi somut deliller ışığında suçun sabit olduğunu; sanık müdafiinin savunma hakkı kısıtlaması, arama usulü ve cezanın orantısızlığı yönündeki itirazlarını yerinde görmeyerek, usul ve yasaya uygun verilen kararları onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1152 E., 2025/922 K.SUÇLAR :1- Uyuşturucu madde ticareti 2- İzinsiz hint keneviri ekmeHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla; Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi Kararı Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2025 tarihli ve 2024/225 Esas, 2025/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti ve izinsiz hint keneviri ekme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52... . maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ; 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 52... . maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 50.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıAdana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 25.04.2025 tarihli ve 2025/1152 Esas, 2025/922 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA.Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemiSanığın kenevir bitkisini hayvanlara yedirmek için ektiğini, ilk derece mahkemesince hüküm kurulurken orantılılık ilkesine aykırı hüküm kurulduğuna, arama ve el koyma tutanağında muhtarın imzası bulunduğu ancak arama sırasında hazır olup olmadığının belirtilmediğine, sanığın suç üstü yakalandığı ve sökülmüş, kurutulmaya bırakılan uyuşturucu maddelerin bulunmadığına, tutanak mümzi ve köy halkını dinletme talebinin reddi ile savunma hakkının kısıtlandığına, ilişkindir. B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre; Ormanlık alanda kenevir bitkisi ekimi yapıldığı ihbarı ile yapılan teknik izlemede sanığın kenevir ekili alanda bakımını yaparken görüntülerinin kaydedilmesi ile olay yerine gidildiğinde sanığın kenevir bitkilerinin sökerken yakalandığı, olay yerinde yeni sökülmüş kenevir bitkileri dışında kök halinde kenevir bitkisi ele geçirildiği, sanığın ikametinde yapılan aramada da ekili kenevir bitkilerinin tespit edildiği; bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak;Dava dosyası kapsamına göre, sanık hakkında Yayladağ Sulh Ceza Hakimliğinin 22.05.2024 tarihli ve 2024/232 Değişik İş sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 140. maddesi ile verilen karar sonucu kurulan fotokapanda sanığın görüntülerinin oluşu, sanığın suçu ikrarı dikkate alındığında tutanak tanıklarının dinlenmesinin sonucu etkilemeyeceği anlaşıldığından Tebliğnamenin bu husustaki bozma isteyen görüşüne iştirak olunmamıştır. 12.03.2024 tarihli ve 32487 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7499 sayılı Kanunun 9. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinde yapılan değişiklik ile adli para cezasının alt sınırının 100,00 TL olarak belirlendiği ve 7499 sayılı Kanunun 40/1-a maddesi uyarınca, 9. maddenin yürürlük tarihinin 01.06.2024 olarak belirlenmiş olduğu suç tarihi göz önüne alındığında para cezasının hesaplanmasında 20,00 TL üzerinden hesaplanmasının Kanun'a uygun olduğu anlaşılmakla Tebliğnamenin bu husustaki bozma isteyen görüşüne iştirak olunmamıştır. Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağının içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin niteliği, miktarı ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulması isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine "çevrilebileceği" ihtarına yer verilmesi suretiyle aynı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 25.04.2025 tarihli ve 2025/1152 Esas, 2025/922 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 4. paragrafında yer alan "çevrilebileceğinin" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine "çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.