Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararını onarken, sanığın alt sınırdan uzaklaşma itirazını reddetti.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum olan bir sanık, cezanın belirlenmesinde Türk Ceza Kanununun 61. maddesinde belirtilmeyen bir gerekçeyle, yani önceki sabıkaları nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğunu iddia ederek temyiz yoluna başvurmuş; yapılan incelemede, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddederek ilk derece mahkemesi kararını onamasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi reddedilerek, hüküm hukuka uygun bulunarak kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2723 E., 2024/631 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen Tebliğname'de sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin görüş bildirilmiş ise de, sanığın 25.03.2024 tarihli dilekçesinde temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz incelemesinin kapsamının sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinde yer almayan aynı suçtan sabıkasının olması şeklindeki gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.