Yargıtay 8. Ceza Dairesi, ikametinde hint keneviri ele geçirilen sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddi sonrası temyiz taleplerini inceleyerek kararı onadı.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince verilen 9 yıl 2 ay hapis ve 100.000 TL adli para cezası hükmüne karşı sanık ve müdafiinin yaptığı istinaf başvurularının, adli emanet bulgularının imha yerine delil olarak saklanması ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddedilmesinin ardından yapılan temyiz incelemesinde; sanığın ikametinde ele geçirilen hint keneviri bitkileri de dahil olmak üzere dosya kapsamındaki delillerin suçu ispata yeterli olduğu, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, sanığın beraat talepleri, kullanıcı olduğu iddiası ve etkin pişmanlık uygulanması gerektiği yönündeki temyiz istemlerinin esastan reddine ve bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/504 E., 2025/719 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticaretiHÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi Kararıİzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2024/319 Esas, 2024/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62/1, 52, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 100.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararıİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/504 Esas, 2025/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının adli emanete kayıtlı bulguların imha yerine delil olarak saklanmasına karar verilmesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleriSanığın suçu işlemediğine, kullanıcı olduğuna, tutuklamaya, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, uyuşturucu ticaretinin şartlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre, alınan bilgi üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada, ikametin çeşitli yerlerinde çeşitli miktarlarda THC ihtiva eden ve esrar elde edilmesine elverişli dikili halde ve kurumaya bırakılmış hint keneviri bitkisinin ele geçirildiği ve sanığın kullanıcı olduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20/02/2025 tarihli ve 2025/504 Esas, 2025/719 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1 . Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.