Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf reddi hükmünü onarken sanıkların temyiz itirazlarını reddetmiştir.
Özet: Sanıklar müdafileri ve sanıkların, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz başvurularında; eksik inceleme yapıldığı, kesin delil bulunmadığı, eylemlerin alkol etkisiyle gerçekleştiği ve sabıkaya dayalı mahkumiyet olduğu iddialarının yanı sıra, sanıklar arası husumet nedeniyle suçlayıcı beyanların soyut ve şüpheli olduğu gerekçelerini ileri sürmelerine rağmen, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlarda hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, tüm temyiz nedenlerinin yerinde görülmeyerek hırsızlık suçundan verilen hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/4 E., 2023/760 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar müdafileri ve sanık ...'in temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre, temyiz istemlerinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiği, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı; sanık ...’in temyiz isteminin, çöpün yanında televizyonları gördükleri, alkolün de etkisi ile araca yükledikleri, evlere girip hırsızlık yapmadıkları, geçmiş sabıkasına dayanılarak mahkûmiyet kararı verildiği; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanıklar arasında husumet olması nedeniyle ...’ın sanığı suçlayıcı beyanlarına itibar edilmemesi gerektiği, ...’ın beyanlarının soyut nitelikte olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında şikâyetçi ve katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.