8. Ceza Dairesi, sanığın 6136 sayılı kanun ihlali mahkumiyetine yönelik, süre aşımı ve haklı sebep yokluğuyla eski hale getirme ve temyiz taleplerini reddetti.
Özet: Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararının usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanığın kararı 2013 yılında öğrendiği sabit olduğundan, kanuni bir haftalık temyiz süresi geçtikten çok sonra, 2025 yılında yapılan eski hale getirme ve temyiz talepleri, haklı bir sebebe dayanmaması nedeniyle oy birliğiyle reddedilerek, esası incelenmeyen dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/611 Esas, 2013/201 KararSUÇ : 6136 sayılı Kanun'a AykırılıkHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : RetSanık tarafından verilen 07.07.2025 tarihli dilekçenin eski hale getirme ve temyiz taleplerini içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42. maddesinin birinci fıkrasına göre hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek yapılan incelemede;I. GEREKÇEİlk derece mahkemesince sanığın yokluğunda verilen kararın, talimat yolu ile alınan savunmasında bildirdiği son bilinen adresine 08.04.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ayrıca sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen 6000.00 TL ve 500.00 TL adli para cezalarının infazına yönelik tanzim edilen ödeme emrinin sanığa 05.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği, adli para cezasının süresinde ödenmemesi üzerine sanık hakkında yakalama emri çıkartıldıktan sonra sanığın 18.11.2013 tarihinde adli para cezasını ödemek suretiyle hakkında verilmiş olan mahkumiyet kararını öğrendiğinin anlaşılması karşısında; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.07.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.II. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın haklı sebebe dayanmayan eski hale getirme talebi ile temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.