Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan hapis cezasına çarptırılan sanığın önleme araması ve delillerin hukuka uygunluğuna ilişkin temyiz başvurusunu reddederek hükmü onadı.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen hapis ve adli para cezasına ilişkin hükmün, istinaf ve temyiz süreçlerinde sanık müdafiinin delillerin hukuka aykırılığı, sanığın kullanıcı olduğu ve suç vasfında hata yapıldığı yönündeki iddiaları incelenmiş; kolluk tutanakları, kriminal raporlar ve ele geçirilen maddenin cinsi ve miktarı gibi delillerle sanığın eyleminin satış amaçlı uyuşturucu madde bulundurma olduğuna kanaat getirilerek, yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf ve temyiz başvuruları reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2026/146 E.  ,  2026/5676 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/4148 Esas, 2025/217 Karar
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanığın dilekçesi ek beyan olarak kabul edilip süresinde temyiz eden sanık müdafinin talebiyle sınırlı inceleme yapılmıştır.
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/248 Esas, 2025/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 06.11.2025 tarihli ve 2025/4148 Esas, 2025/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri
Delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, sanığın kullanıcı olduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, delil yetersizliğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, olay günü kolluk kuvvetinin rutin uygulama noktasına aracıyla gelen sanığın ilk başta ikaza rağmen durmayıp yola devam etmeye çalıştığı, akabinde durdurulduğunda ise zorluk çıkararak araçtan inmediği, ancak sanık sonrasında araçtan indirildiğinde kolluk kuvvetince önleme arama kararına istinaden aracın içerisi gözle kontrol edildiğinde aracın farklı yerlerinde uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidin ele geçirildiği, sanığın ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amacıyla bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları ve kriminal rapor, kolluk kuvvetince önleme arama kararına istinaden yapılan aramada aracın gözle görünür kısımlarından ele geçirilen maddenin cinsi ve miktarına göre, sanığın, ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 06.11.2025 tarihli ve 2025/4148 Esas, 2025/217 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.