Yargıtay 8. Ceza Dairesi, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan aldığı 15 yıl hapis cezasını delil yeterliliği ve etkin pişmanlık koşulları oluşmadığından onadı.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine temyiz edilmiş; Yargıtay tarafından yapılan değerlendirmede, kolluk istihbaratı, fiziki takip, ele geçirilen madde ve hassas terazi gibi delillerle suçun sabit olduğu, delil değerlendirmesinde ve yargılama sürecinde hukuka aykırılık bulunmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı kanaatine varılarak temyiz istemi esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2026/2729 E.  ,  2026/7501 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/3993 E., 2025/541 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2025 tarihli ve 2025/18 Esas, 2025/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin,04.12.2025 tarihli ve 2025/3993 Esas, 2025/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Yeterli delil bulunmadığına, delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna,eksik inceleme yapıldığına,sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre,kolluk güçlerince sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına yönelik istihbarat edinildiği,başlatılan fiziki takipte sanığın ikametinden çıkan kullanıcı tanıktan ..., sanığın üzerinden ve ikametinden ... ve madde kalıntılı hassas terazinin ele geçirildiği, bu itibarla sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,olay ve fiziki takip tutanakları, alınan kriminal uzmanlık raporları ve diğer adli raporlar,tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun surette elde edilen, eksiksiz incelenen ve doğru değerlendirilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu,sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 04.12.2025 tarihli ve 2025/3993 Esas, 2025/541 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süre bakımından sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.