Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararının, istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddedilerek Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Yüksek Mahkeme, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararını, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin ardından katılan vekilinin ileri sürdüğü temyiz nedenlerini inceleyerek onamıştır; sanığın açıklamalarının hakaret unsurlarını içerdiği ve eleştiri sınırlarını aştığı yönündeki itirazları yerinde görmemiş, beraat kararının dayandığı delillerde ve mahkemenin takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemini oy birliğiyle esastan reddetmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/4367 E.  ,  2026/7922 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/349 E., 2024/223 K.
SUÇ: Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın açıklamalarının Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarını ihtiva ettiğine, ifadelerin eleştiri ve ifade özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilemeyeceğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2026 tarihinde karar verildi.