istanbul 37. ağır ceza mahkemesinin silahlı terör örgütüne üyelik mahkumiyetini onayan bölge adliye mahkemesi kararının ceza tayinindeki orantısızlık nedeniyle yargıtayca bozulması.

İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin silahlı terör örgütüne üyelik mahkumiyetini onayan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ceza tayinindeki orantısızlık nedeniyle Yargıtayca bozulması.

Özet: Yargıtay, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararının yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hukuka uygun delillerle sabit olduğu ve sanığın eylemlerinin doğru nitelendirildiği kanaatinde olup mahkumiyet kısmını onasa da; cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde orantılılık ilkesine aykırı şekilde fazla ceza tayin edildiğini belirterek, sanık müdafiinin temyiz itirazını bu yönden haklı bulmuş ve hükmün bozulmasına, dosyanın cezanın yeniden tayini için ilk derece mahkemesine gönderilmesine oy birliğiyle karar vermiştir.

3. Ceza Dairesi 2023/13701 E. , 2026/8993 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1007 E. 2022/401 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/443 E., 2021/258 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kabul edilen sanığın mahkumiyetine ilişkin yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden reddine ancak;

Anayasa'nın 138. maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde hataya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.