Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin itirazlarını değerlendirerek kararı onadı.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü; suçun unsurlarının oluşmadığı, Türk Ceza Kanununun 145. maddesinin uygulanması gerektiği ve şikayet bulunmamasının dikkate alınmadığı gerekçeleriyle temyiz etmesi üzerine yapılan incelemede, yerel mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, iddia edilen temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı tespit edilerek, mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddine ve hükmün ONANMASINA karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/316 E., 2025/848 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, şikâyet bulunmamasının dikkate alınmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gebze 7. Asliye Ceza Mahkmesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.