Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan verilen karara ilişkin, temyiz sebebi içermeyen dilekçe nedeniyle temyiz isteminin CMK 298/1 uyarınca reddine dair kararı.
Özet: Yüksek mahkeme, bir hırsızlık davasında sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının kendisine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinin ardından, yasal süre içinde temyiz dilekçesi sunmasına rağmen, bu dilekçenin kanunda belirtilen temyiz sebeplerini içermemesi nedeniyle temyiz talebini kanuna uygun olarak reddetmiş, böylece istinaf mahkemesinin kararını onamış ve dosyanın yargılamanın yapıldığı ilk derece mahkemesine geri gönderilmesine hükmetmiştir.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2952 E., 2025/2137 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: RetErzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.12.2025 tarihli ve 2025/2952 Esas, 2025/2137 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 12.01.2026 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 19.01.2026 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.