Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen kararın temyiz dilekçesinde sebep belirtilmediği gerekçesiyle temyiz talebini reddetmiştir.
Özet: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından aleyhine verilen hükme karşı istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine sanık tarafından yapılan temyiz isteminin, kanuni süre içinde yapılmasına rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 291. maddesinde belirtilen temyiz sebeplerini içermemesi nedeniyle Yargıtay tarafından usulen reddedilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2950 E., 2025/2810 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: RetBursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.12.2025 tarihli ve 2025/2950 Esas, 2025/2810 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı verilen ve 13.01.2026 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 22.01.2026 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.